บทที่ 67 รักจริงหวังแต่ง

“ขอบคุณครับครูมัท”

“เอ่อ, ขอบคุณค่ะ” มัทนายกมือไหว้อชิระแล้วชายหนุ่มก็ลุกขึ้นอุ้มลูกชายนั่งบนตักของม่ามี้

จากนั้นทุกคนก็ดื่มแชมเปญแสดงความยินดีกับสองหนุ่มสาวที่สมหวังในความรักและร่วมกันสร้างครอบครัวจนเวลาห้าทุ่มกว่าผู้ใหญ่ทั้งหลายก็ล่าถอยสู้ไม่ไหวเพราะง่วงนอนจึงพากันกลับก่อนพร้อมกับเด็กๆจึงเหลือแต่ห...